Gmina Rudna

Radomiłów

1.1. Dawne nazwy wsi

Thielau – 1787 r., 1818 r., 1830 r. i 1845 r., i potem do 1945 r. Odtąd Radomiłów.

1.2. Etymologia nazwy wsi

Bliżej nieznana.

1.3. Historia wsi i dóbr.

Przy obecnym stanie badań trudno określić jednoznacznie czy Radomiłów posiada średniowieczna metrykę. Pewną wskazówka jest jedynie fakt określenia w literaturze tutejszych dóbr jako rycerskie. Ich właściciele za sprawą Zimmermanna SA znani od końca XVI w. Istniał to wówczas folwark. W 1570 r. należały do Hansa Bentschke (zwanego Razbarem), od 1674 r. – do rodziny von Köckritzów: najpierw Aderesa, następnie do 1580 r. wdowy po nim - Anny i kolejno ich synów – Friedricha (od 1589 r.) oraz Sigmunda (od 1591 r.). W latach 1592 – 1634 mjatek znajdował się w rękach von Glaubitzów, w 1663 r. – Hansa Wilhelm von Falckenhaina, w latach 1669 – 1709 – von Hangwitzów: początkowo Gottfrieda, następnie Gottfrieda Melchiora, w 1709r. – von Unrucha, w 1735 r. - - Czettritza, w 1774 r. – von Briese, w 1751 r. – von Wostrowsky’ego, w 1795 r. – von Uechtitza, w 1761 r.- von Nositza, w 1768 r. – von Kalkreutha i von Belowa, w 1783 r. – ponownie von Kalkreutha, w 1784 r. – Karla von Schlabendorfa (wymienionego w 1787 r.). W 1830 r. dobra posiadał von Knorr (do dóbr należały wówczas kolonia Ober Thielau złożona z 10 zagród), w 1845 r. – Miner, w 1876 r. – baron von Surma – jeltsch, w latach ok. 1886 – ok. 1905 r. – Emil von Jordan auf Obisch ( w tym czasie księgach adresowych jest wzmianka o ogrodach), w 1905 r. – Hans Josch (udziałowiec mleczarni w Rudnej), 1909 r. do 1930 r. – hrabia Alexander von Ballestrem. Za czasów tego ostatniego (1909 r.) wzmiankowany jest park. Hrabia von Ballestrem umarł przed 1937 r., gdyż w tymże roku dobra figurują w spisie jako należące do spuścizny po nim.

Zapewne w 1907 r. Alexander von Ballestrem wzniósł obecny pałac neobarokowy. Jednakże, jak należy przypuszczać była to budowla, która zastąpiła na tym miejscu wcześniejszą. Już, bowiem w 1787 r. jest wzmiankowany „murowany pański dom mieszkalny”. Przemawiałoby za tym również pochodzące z 60-70- tych lat urządzenie części północnej terenu pomiędzy folwarkiem folwarkiem pałacem. Było tam założenie typu swobodnego na bazie zastanego drzewostanu dębowego. W momencie wzniesienia nowej rezydencji zagospodarowano południową część obecnego założenia. Przed pałacem powstał gazon z dwiema fontannami (nie isnieją), od wchodu – szpaler drzew. Do podjazdu prowadziła wysadzana jesionami prosta droga dojazdowa od szosy na Kliszów. Do isniejącego drzewostanu dosadzono iglarki. Ścieżki parkowe uzyskały płynny falisty dukt.

1.4. Układ przestrzenny wsi

Założenie pałacowo- parkowe w Radomiłowie zamyka na kształt cięciwy łuku wydatne zakole drogi wiodącej do Kliszowa do tutejszego folwarku i jest położone po południowej stronie wsi. Zabudowa tejże usytuowana jest rzędowo przy głównej drodze począwszy od owego łukowatego jej odcinka na wysokości rezydenci i rozciąga się w kierunku północnym, mijając folwark po zachodniej stronie. Proponuje się strefę „K” ochrony ekspozycji na pałac z całego łuku drogi, podobnie interesujący widok roztacza się na założenie z górnej części wsi. Do całego założenia przewiduje się natomiast strefę ochrony „B”.

1.5. Tabelaryczne zestawienie danych statystycznych

2. Strefy ochrony konserwatorskiej oraz wykaz elementów objętych ochrona konserwatorską

2.1. Strefy ochrony konserwatorskiej

2.1.1. Wyznaczono strefę „B” ochrony konserwatorskiej dla parku i dwóch folwarków

2.1.2. Wyznaczono strefę „K” ochrony krajobrazu dla terenu między drogą wiejską a masywem parku od zachodu

2.2. Wykaz zabytków architektury i budownictwa

Pałac wraz z folwarkiem folwarkiem parkiem

Pałac nr 23, pocz. XX

Dom mieszkalny

Stodoła

Park krajobrazowy, wpisany do rejestru zabytków pod nr 626/L dnia 25.05.1982 r.

Zabudowa wsi

Dom mieszkalny nr 4

Dom mieszkalny nr 9

Dom mieszkalny nr 14