Gmina Rudna

Kalinówka

1.1. Dawne nazwy wsi

Polach – 1518 r., im villa Poluch – 1580 r., Pohlach – 1787 r., potem Polach – do 1945 r. Odtąd - Kalinówka z obocznościami: Połachy, Pałochy.

1.2. Etymologia nazwy wsi.

Kalinówka jest formą powojenną i nie ma nic wspólnego z pierwotną nazwą. Respond przypomina, iż niemiecka nazwa Polach = Pohl-ach = „woda z kołami, palami” odnosi się do wsi książęcej nad potokiem. Potocznie przyswojono nazwę niemiecką fonetycznie i morfologicznie jako Połach lub też Połochy. Damroth próbował wyjaśnić nazwę utożsamiając ją ze słowem Polak = Pole (w oznaczeniu narodowości). Miał jednakże wiele wątpliwości.

1.3. Historia wsi i dóbr.

Dobra we wsi Polach mają zapewne średniowieczną proweniencję (w literaturze określane jako rycerskie). Jednakże ich właściciele znani są z nazwiska dopiero od 1728 r., kiedy to należały do jednego z przedstawicieli rodziny von Unruh; po nim objął majątek von Niebelschütz, następnie kolejno: von Panwitz. Von Seher-Thoβ, generał von Winterfeld i wdowa po nim. Od tej ostatniej zakupiła dobra w 1759 r. żona prezydenta Głogowa baronowa von Cocceji i utrzymała zapewne do swej śmierci w 1799 r. Baronowa de domo Barbera Campanini, zwana Barberiną, włoszka z pochodzenia urodzona w Parmie, tancerka, przed  zamążpójściem była faworytą Fryderyka Wielkiego. W 1789 r. założyła fundację swego imienia z siedzibą w sąsiednim Barszowie (który również był w jej rękach) na rzecz dziewcząt. W jej ramach funkcjonował instytut dla panien (Barszów), natomiast folwark w Kalinówce stanowił jego podbudowę gospodarczą. W  rekach fundacji dobra przetrwały do 1945 r. Po zmarłej właścicielce ich pełnomocnikami byli przedstawiciele rodziny von Unruh, folwark w Kalinówce zaś oddany został w dzierżawę. I tak w 1891 r. jako dzierżawca wymieniany jest Reinhold Jürgens (do ok. 1905 r.), następnie Karl Gattig, potem od 1912 r. – Ferdinand Hübner i wreszcie od około 1930 r. do końca – Friedrich Anders.

1.4 . Układ przestrzenny wsi

Majątek, na rzucie czworoboku, zlokalizowany był pośrodku wsi w załamaniu głównej drogi na wschód - zachód. Natomiast zabudowa wiejska rozlokowana była rzędowo wzdłuż tejże. Począwszy od pocz. XX w. w spisach adresowanych wymieniany jest park, o którego kształcie w chwili obecnej niewiele wiadomo, znajdował się on na zachód od folwarku. Od połowy lat 70-tych XX w. wieś nie istnieje; na tym miejscu znajduje się zbiornik osadowy „Żelazny Most”

1.5. Tabelaryczne zestawienie danych statystycznych